Ο Θάνατος και όσα έπονται

Ένα διήγημα της σειράς “Discworld” του Terry Pratchett. Το «Death and What Comes Next» γράφτηκε και εμφανίστηκε αρχικά στο  Timehunt, ένα game website με μια σειρά από puzzles. 

arg5R

Όταν ο Θάνατος συνάντησε τον φιλόσοφο, ο φιλόσοφος αποκρίθηκε, με έναν κάποιον ενθουσιασμό «Καταλαβαίνεις πιστεύω πως εδώ που φτάσαμε, είμαι νεκρός, αλλά και όχι νεκρός.»

Ένας αναστεναγμός ξέφυγε από τον Θάνατο. Ωχ όχι, άλλος ένας από κείνους, σκέφτηκε. Πάλι στα κβαντικά θα το γυρίσουμε. Σιχαινόταν ν’ αντιμετωπίζει φιλοσόφους. Προσπαθούσαν πάντα να την σκαπουλάρουν.

«Βλέπεις», είπε ο φιλόσοφος, καθώς ο Θάνατος κοιτούσε ακίνητος την άμμο της ζωής του να ξεγλιστρά μέσα στην κλεψύδρα, «όλα έχουν δημιουργηθεί από μικροσκοπικά σωματίδια, τα οποία έχουν την παράδοξη ικανότητα να βρίσκονται ταυτόχρονα σε πολλά σημεία. Όμως, πράγματα φτιαγμένα από μικροσκοπικά σωματίδια τείνουν να μένουν σε σένα σημείο για ένα χρονικό διάστημα, κάτι που δεν συνάδει με την κβαντική θεωρία. Να συνεχίσω;»

ΝΑΙ, ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΕΠ’ΑΠΕΙΡΟΝ, είπε ο Θάνατος, ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΕΦΗΜΕΡΑ. Δεν πήρε στιγμή το βλέμμα του από την τρεχούμενη άμμο.

«Λοιπόν, τότε, αν συμφωνήσουμε πως υπάρχει ένας άπειρος αριθμός συμπάντων, τότε το πρόβλημα λύθηκε! Αν υπάρχουν άπειρα σύμπαντα, αυτό το κρεβάτι μπορεί να είναι σε εκατομμύρια από αυτά, σε όλα ταυτόχρονα!»

«ΚΙΝΕΙΤΑΙ;»

«Ορίστε;»

Ο Θάνατος έγνεψε προς το κρεβάτι. ΤΟ ΝΙΩΘΕΙΣ ΝΑ ΚΙΝΕΙΤΑΙ; ρώτησε.

«Όχι, γιατί υπάρχουν επίσης εκατομμύρια εκδοχές του εαυτού μου. Και, και εδώ είναι το καλό, σε κάποια από αυτά δεν είμαι ένα βήμα πριν τα κακαρώσω. Όλα είναι πιθανά!»

Σκεπτόμενος αυτή τη πιθανότητα, ο Θάνατος χτύπησε το κοντάρι του δρεπανιού του.

ΚΑΙ ΠΟΥ ΘΕΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙΣ…;

«Λοιπόν, δεν είναι ότι πεθαίνω ακριβώς, σωστά; Δεν αντιπροσωπεύεις πια τέτοια βεβαιότητα.»

Ο Θάνατος αναστέναξε. Το διάστημα, σκέφτηκε. Αυτό ήταν το πρόβλημα. Σε κόσμους όπου ο ουρανός ήταν μονίμως συννεφιασμένος, δεν συνέβαινε αυτό. Όμως, από τη στιγμή που οι άνθρωποι είδαν όλο αυτό το διάστημα, τα μυαλά τους διευρύνθηκαν προσπαθώντας να γεμίσουν όλον αυτό το χώρο.

«Δεν απαντάς, ε;» είπε ο φιλόσοφος … «Νιώθουμε λίγο παλαιομοδίτικοι ε;»

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΓΙΑ ΣΠΑΖΟΚΕΦΑΛΙΑ, είπε ο Θάνατος. Αφότου προσευχηθούν, σκέφτηκε. Μη ξεγελιέστε, ποτέ δεν ήταν σίγουρος ούτε αυτός αν οι προσευχές έπιαναν. Το επεξεργάστηκε για λίγο. ΚΑΙ ΘΑ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΩΣ ΣΠΑΖΟΚΕΦΑΛΙΑ, πρόσθεσε. ΑΓΑΠΑΣ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΟΥ;

«Ορίστε;»

ΤΗΝ ΚΥΡΑ ΠΟΥ ΣΕ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ. ΤΗΝ ΑΓΑΠΑΣ;

«Ναι, φυσικά.»

ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΠΕΡΙΣΤΑΣΗ ΟΠΟΥ, ΧΩΡΙΣ Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΣΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ, ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΑΡΠΑΖΕΣ ΕΝΑ ΜΑΧΑΙΡΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΡΦΩΣΕΙΣ; Ειπε ο Θάνατος. ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ;

«Σαφώς και όχι!»

ΟΜΩΣ, Η ΘΕΩΡΙΑ ΣΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ. ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΑ ΠΙΘΑΝΟ ΥΠΟ ΤΟΥΣ ΦΥΣΙΚΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ, ΚΑΙ ΩΣ ΕΚ ΤΟΥΤΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ, ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ. ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ, ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΣΤΙΓΜΕΣ, ΚΑΙ ΣΕ ΕΚΕΙΝΕΣ ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΙΘΑΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΑ. ΟΛΟΣ Ο ΧΡΟΝΟΣ, ΑΡΓΑ Η ΓΡΗΓΟΡΑ, ΣΥΡΡΙΚΝΩΝΕΤΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ.

«Φυσικά, όμως μπορούμε να κάνουμε επιλογές μεταξύ -»

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ; ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΝ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΝ. Η ΘΕΩΡΙΑ ΣΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΠΩΣ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΝΑ ΣΥΜΠΑΝ ΠΟΥ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΕΙ ΤΑ «ΟΧΙ» ΣΟΥ, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟ ΠΟΥ ΝΑ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΕΙ ΤΑ «ΝΑΙ». ΟΜΩΣ ΛΕΣ ΠΩΣ ΠΟΤΕ ΔΕ ΘΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣΕΣ. ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΡΕΜΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΦΡΙΚΤΗ ΣΟΥ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ. Η ΗΘΙΚΗ ΣΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΣΟ ΔΥΝΑΤΗ ΟΣΟ Η ΒΑΡΥΤΗΤΑ. Και, σκέφτηκε ο Θάνατος, το διάστημα έχει πολλά να απαντήσει.

«Σαρκασμός ήταν αυτό;»

ΚΑΙ ΟΜΩΣ, ΟΧΙ. ΜΕ ΕΧΕΙΣ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΕΙ ΚΑΙ ΤΟΛΜΩ ΝΑ ΠΩ ΕΞΑΨΕΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ, είπε ο Θάνατος. ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΘΕΤΕΙΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΔΥΟ ΠΡΩΗΝ ΜΥΘΙΚΩΝ ΤΟΠΩΝ. ΚΑΠΟΥ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΟΠΟΥ ΟΛΟΙ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΣΩΣΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ, ΤΗΝ ΗΘΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ, ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΠΟΥ ΜΕΓΙΣΤΟΠΟΙΕΙ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ ΠΛΑΣΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΣΥΜΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ. ΦΥΣΙΚΑ, ΑΥΤΟ ΣΥΜΑΙΝΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΟΤΙ ΚΑΠΟΥ ΑΛΛΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΑ ΑΠΟΚΑΪΔΙΑ ΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΥ ΟΠΟΥ ΔΕΝ…

«Ω έλα τώρα! Ξέρω τι υπονοείς, αλλά ποτέ μου δεν πίστεψα σε αυτές τις ανοησίες περί Παραδείσου και Κολάσεως!»
Το δωμάτιο σκοτείνιαζε όλο και περισσότερο. Η πράσινη λάμψη κατά μήκος του δρεπανιού φώτιζε τώρα πολύ πιο έντονα.

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ, είπε ο Θάνατος. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ. ΑΣ ΠΑΡΑΘΕΣΩ ΛΟΙΠΟΝ ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΣΗ: ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΠΑΡΑ ΕΝΑ ΤΥΧΕΡΟ ΕΙΔΟΣ ΠΙΘΗΚΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ ΤΙΣ ΠΟΛΥΠΛΟΚΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΜΕΣΩ ΜΙΑΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΠΟΥ ΕΞΕΛΙΧΘΗΚΕ ΩΣΤΕ ΝΑ ΠΕΙ Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ Ο ΚΑΡΠΟΣ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ;

Παλεύοντας ν’ ανασάνει, ο φιλόσοφος κατάφερε να προφέρει: «Μην είσαι ανόητος.»

ΔΕΝ ΑΠΟΣΚΟΠΟΥΣΑ ΝΑ ΣΑΣ ΠΡΟΣΒΑΛΛΩ ΜΕ ΑΥΤΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ, εξήγησε ο Θάνατος. ΥΠΟ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ, ΕΧΕΤΕ ΕΠΙΤΥΧΕΙ ΚΑΤΙ ΣΠΟΥΔΑΙΟ.

«Σίγουρα έχουμε απελευθερωθεί από τις απαρχαιωμένες προκαταλήψεις!»

ΕΞΟΧΑ, είπε ο Θάνατος. ΕΤΣΙ ΜΠΡΑΒΟ. ΗΘΕΛΑ ΑΠΛΩΣ ΝΑ ΣΙΓΟΥΡΕΥΤΩ.

Έγειρε μπροστά.

ΚΑΙ ΕΙΣΑΙ ΕΝΗΜΕΡΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΘΕΩΡΙΑ ΟΠΟΥ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΠΟΙΩΝ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΙΔΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΑΚΑΘΟΡΙΣΤΗ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙ; ΑΝΑΦΕΡΟΥΝ ΣΥΧΝΑ ΜΙΑ ΓΑΤΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΥΤΙ.

«Ω ναι», απάντησε ο φιλόσοφος.

ΤΕΛΕΙΑ, ανταποκρίθηκε ο Θάνατος. Έφτασε στα πόδια του καθώς έσβησε και το τελευταίο φως, και χαμογέλασε.

ΣΕ ΒΛΕΠΩ…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *